LJUBAV, SMRT I SNOVI
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.

LJUBAV, SMRT I SNOVI

Poezija, priče, dnevnici i jos po nešto
 
PrijemTražiRegistruj sePristupi
LJUBAV, SMRT I SNOVI - Poezija, priče, dnevnici i jos po nešto
Tema "Za goste i putnike" - otvorena je za komentare virtuelnih putnika. Svi vi koji lutate netom ovde možete ostaviti svoja mišljenja o ovom forumu, postaviti pitanja ili napisati bilo šta.
Svi forumi su dostupni i bez registracionog naloga, ako ste kreativni, ako volite da pišete, dođite, ako ne, čitajte.
Molim one, koji misle da im je nešto ukradeno da se jave u temama koje su otvorene za goste i putnike, te kažu ko, šta i gde je kopirao njihovo.
Rubrika Erotikon je zaključana zbog dece i net manijaka, dozvolu za pristup tražite od administratora foruma !

 

 Cecília Meireles

Ići dole 
AutorPoruka
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime5/6/2012, 3:15 am

Cecília Meireles (1901-1964)

Cecília Meireles (punim imenom Cecília Benevides de Carvalho Meireles) bila je brazilska pjesnikinja, slikarica, profesorica i novinarka. Smatra se jednim od najvećih lirskih glasova u književnosti na portugalskom jeziku. Gradila je poeziju čistu i odmjerenu, s jakim osobnim tonom, što joj je donijelo velika priznanja. Pisala je i za djecu, a proučavala je i crnački folklor.
Zbirke: Nikad više, Putovanje, Apsolutno more.




PJESMA NJEŽNOSTI

Kad bi Ti čovječan bio,
moje bi ruke živjele, tkajući
nježnost kao platno svileno,
da ti prinesu haljine
čudesne legende.

Kad bi Ti čovječan bio,
oči bi moje obasjane sjale
danju i noću,
i uperene bi tako bile u tebe
što sav bi blistao,
kao onaj što se okrunio bio
sunčevim plamenom.

Kad bi Ti čovječan bio,
moja bi usta voće bila
za tvoju žeđ,
za tvoj san,
glazba ljubavna,
i svečanost utjehe
za tvoje nježnosti.

Kad bi Ti čovječan bio,
ja bih ti bila igračka djetinja,
oružje ratničko,
flauta u starosti
koja bi ti pjevala
pjesmu obrednu
vrlo blisku umiranju.


Kad bi Ti čovječan bio,
o, Izabrani,
ja bih bila sve
u tvome postojanju.
Ali sam ništa...
Nisam drugo
već ova žudnja
neodoljiva postojanja.

- Mnijem,
kad bi Ti čovječan bio,
ruke bi moje živjele, tkajući
nježnost kao svilu,
da ti prinesu haljine
čudesne legende.






POEMA DE TERNURA

Se Tu fosses humano,
as minhas mãos
viveriam tecendo
carinhos e sedas,
para te darem trajes prodigiosos
de lenda...

Se Tu fosses humano,
os meus olhos andariam acesos,
noite e dia,
e tão postos em Ti
que brilharias todo,
como quem se houvera coroado
com o sol...

Se Tu fosses humano,
a minha boca seria
fruto para a tua sede,
música de amor para o teu sono,
festa da Consolação
para a tua tristeza...

Se Tu fosses humano,
eu seria o teu brinquedo
de criança,
as tuas armas
de guerreiro,
a flauta em que a tua velhice
louvasse o próximo cerimonial
da Morte...

Se Tu fosses humano,
ó Eleito,
eu seria tudo, na tua vida...
Mas eu não sou nada mais
que esta ansiedade impossível de ser...

...

Oh! pensar que, se Tu fosses humano,
as minhas mãos
viveriam tecendo
carinhos e sedas,
para te darem trajes de lenda,
prodigiosos...

____________________________________________
Све тече


Poslednji put izmenio Nepopravljivi Sanjar dana 5/6/2012, 10:10 am, izmenio ukupno 2 puta
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime5/6/2012, 3:19 am

BOJAŽLJIVOST

Jedna bi mala kretnja,
daleka i sasvim laka
dovoljna bila da pođeš sa mnom
i sa mnom zauvijek budeš

- kretnja koju učinit neću.

S planina vremena
jedna riječ bi mogla pasti
ispremetnuti sva mora
i spojiti daleke zemlje,

- riječ koju kazati neću.

Da bi me među tihim vjetrovima
odgonetnuo,
smračujem svoje misli,
oblačim noćne haljine

- koje izmišljam za tebe.

I sve dok me ne otkriješ,
svjetovi će broditi
u mirnom dahu vremena
i ne zna se do kada

- a jednog dana
ja ću dostarjeti.






TIMIDEZ

Basta-me um pequeno gesto,
feito de longe e de leve,
para que venhas comigo
e eu para sempre te leve...

- mas só esse eu não farei.

Uma palavra caída
das montanhas dos instantes
desmancha todos os mares
e une as terras mais distantes...

- palavra que não direi.

Para que tu me adivinhes,
entre os ventos taciturnos,
apago meus pensamentos,
ponho vestidos noturnos,

- que amargamente inventei.

E, enquanto não me descobres,
os mundos vão navegando
nos ares certos do tempo,
até não se sabe quando...

e um dia me acabarei.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime5/6/2012, 3:36 am

BUDNICA

Kako je prijatelj mrtav
mi svi zajedno umiremo
po malo.
Vrijednost naših žalosti
za njega, koji izgubio je život,
ništavna je.
Ljubav za njim, u ovoj tuzi,
uzdah je u šumi
neprohodnoj.
Vjera u njega, izgubljenog
prijatelja – što drugo
ostaje?
Pustiti se umrijeti malo
kroz njega kojeg danas vidimo
cijelog mrtvog.







____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime5/6/2012, 3:43 am

BALADA O DESET CASINO PJEVAČICA

Deset plesačica jedre
pozornicom od zrcala.
Na njihovim egipčanskim tijelima tanke ploče pozlate,
nokti jarko crveni, plava boja na kapcima,
naivno parfimirane podižu bijele velove i
povijaju žuta koljena.

Deset plesačica kreću se
bezglasno među mušterijama,
ruke nad noževima, zubi nad ružama,
dim cigara uokviruje male svjetiljke.
Između glazbe i pokreta protječe
svileno stepenište nemorala.

Plesačice sada nadolaze
poput izgubljenih skakavaca.
Navaljuju, povlače se, izbjegavaju poglede
u zatvorenom, ubiru kovanice.
Toliko su gole, moguće ih je zamisliti
obučene u suze.

Deset plesačica sakrivaju svoje
kapke pod velikim zelenim trepavicama.
Smrt prolazi smireno poput opasača
oko njihovih fluorescentnih strukova.
Svaka od njih nosi svoje tijelo,
sve tanje u pokretu, natrag zemlji.

Gojazni gledatelji prate
te hladne, hladne plesačice,
jadne, zmijolike, neishranjene,
one koje su na dnevnom svjetlu samo djeca.
Deset anemičnih anđela ispunjenih prazninama,
balzamiranih melankolijom.

Deset mumija u grupi,
naprijed i nazad prolaze umorne plesačice.
Kao grana koja povija mirisne pupoljke
plave, zelene, zlatne, bijele.
Deset majki plakalo bi na prizor
tih plesačica koje se čvrsto drže za ruke.








BALADA DAS DEZ BAILARINAS DO CASSINO

Dez bailarinas deslizam
por um chão de espelho.
Têm corpos egípcios com placas douradas,
pálpebras azuis e dedos vermelhos.
Levantam véus brancos, de ingênuos aromas,
e dobram amarelos joelhos.


Andam as dez bailarinas
sem voz, em redor das mesas.
Há mãos sobre facas, dentes sobre flores
e com os charutos toldam as luzes acesas.
Entre a música e a dança escorre
uma sedosa escada de vileza.


As dez bailarinas avançam
como gafanhotos perdidos.
Avançam, recuam, na sala compacta,
empurrando olhares e arranhando o ruído.
Tão nuas se sentem que já vão cobertas
de imaginários, chorosos vestidos.


A dez bailarinas escondem
nos cílios verdes as pupilas.
Em seus quadris fosforescentes,
passa uma faixa de morte tranqüila.
Como quem leva para a terra um filho morto,
levam seu próprio corpo, que baila e cintila.


Os homens gordos olham com um tédio enorme
as dez bailarinas tão frias.
Pobres serpentes sem luxúria,
que são crianças, durante o dia.
Dez anjos anêmicos, de axilas profundas,
embalsamados de melancolia.


Vão perpassando como dez múmias,
as bailarinas fatigadas.
Ramo de nardos inclinando flores
azuis, brancas, verdes, douradas.
Dez mães chorariam, se vissem
as bailarinas de mãos dadas.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime5/6/2012, 4:01 am

DRUGI MOTIV RUŽE

Koliko god ja hvalim, ti ne slušaš, iako
uobličen u bisernoj školjci ti mogao bi biti
spiralna kupola, uho čija glazbena poduka
gravira najdublju višeslojnost mora.
Deponiram te u kristal, zatvor zrcala,
daleko iza svih cisterni i grota …
čista odsutnost, slijepa neprihvaćenost
kakva se nudi osi ili pčeli …
a o tvojoj privlačnosti, o gluhi i nijemi
i slijep i lijep i ruža neprekidna
koji u vrijeme, aromu i stih pretvaraš sebe!
Sada van Zemlje ili zvijezda
blistaš u mom snu, neosjetljiv na tu ljepotu
tebi samom nepoznatu, jer ti me ne slušaš...






SEGUNDO MOTIVO DA ROSA

Por mais que te celebre, não me escutas,
embora em forma e nácar te assemelhes
à concha soante, à musical orelha
que grava o mar nas íntimas volutas.
Deponho-te em cristal, defronte a espelho,
sem eco de cisternas ou de grutas...
Ausências e cegueiras absolutas
ofereces às vespas e às abelhas.
e a quem te adora, ó surda e silenciosa,
e cega e bela e interminável rosa,
que em tempo e aroma e verso te transmutas!
Sem terra nem estrelas brilhas, presa
a meu sonho, insensível à beleza
que és e não sabes, porque não me escutas...




Cecília Meireles  Cecilia-meireles-sorrindo
Cecília Meireles

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime23/6/2012, 4:40 pm

Canção

Pus o meu sonho num navio
e o navio em cima do mar;
- depois, abri o mar com as mãos,
para o meu sonho naufragar

Minhas mãos ainda estão molhadas
do azul das ondas entreabertas,
e a cor que escorre de meus dedos
colore as areias desertas.

O vento vem vindo de longe,
a noite se curva de frio;
debaixo da água vai morrendo
meu sonho, dentro de um navio…

Chorarei quanto for preciso,
para fazer com que o mar cresça,
e o meu navio chegue ao fundo
e o meu sonho desapareça.

Depois, tudo estará perfeito;
praia lisa, águas ordenadas,
meus olhos secos como pedras
e as minhas duas mãos quebradas.

...

Song

I placed my dream on a boat
and the boat on the sea;
- afterwards, I opened the sea with my hands,
so that my dream would sink

My hands are still wet
from the blue of the dissonant waves
and the color that flows from my fingers
colors the deserted sands.

The wind comes from afar,
the night buckles from the cold;
under the water it is dying
my dream, inside the boat…

I will cry as much as is needed
to make my sea become bigger,
and my boat sink to the bottom
and my dream disappear.

After, all will be perfect;
a smooth beach, ordered waters,
my dry eyes like stones
and my two hands broken.

https://eyesonbrazil.wordpress.com/tag/english-translation/


____________________________________________
Све тече


Poslednji izmenio Nepopravljivi Sanjar dana 15/12/2014, 11:51 am, izmenjeno ukupno 1 puta
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime23/6/2012, 4:42 pm

RASTANAK

I zbog sebe, i zbog vas, i zbog onog
što je tamo gde drugih stvari nema, velim:
napuštam nemirno more i mir neba vedrog.
Samoću želim.

Na mome putu nema ni pejzaža ni znaka.
Pa kako znaš da njime ideš? – neko će da pita.
Jer nema reči, jer nema slika.
Niti neprijatelja, niti brata.

Šta tražiš? Sve. Šta želiš? Ništa.
Putujem sama sa srcem svojim.
Nisam se izgubila, ali pusta su mi staništa.
Sudbinu svoju svojom rukom krojim.

Sećanje mi je odletelo sa čela.
Odletela je moja mašta, moja ljubav...
Pre horizonta ako bih uvela
Sećanje, ljubav i drugo otišli bi u zaborav?

Ostavljam ovde svoje telo, između sunca i blata.
(Telo moje, razočaranje celo, tebe ljubim!
Tužna zastavo jednog čudnog rata...)
Samoću želim.









DESPEDIDA

Por mim, e por vós, e por mais aquilo
que está onde as outras coisas nunca estão,
deixo o mar bravo e o céu tranqüilo:
quero solidão.

Meu caminho é sem marcos nem paisagens.
E como o conheces? - me perguntarão.
- Por não ter palavras, por não ter imagens.
Nenhum inimigo e nenhum irmão.

Que procuras? Tudo. Que desejas? - Nada.
Viajo sozinha com o meu coração.
Não ando perdida, mas desencontrada.
Levo o meu rumo na minha mão.

A memória voou da minha fronte.
Voou meu amor, minha imaginação...
Talvez eu morra antes do horizonte.
Memória, amor e o resto onde estarão?

Deixo aqui meu corpo, entre o sol e a terra.
(Beijo-te, corpo meu, todo desilusão!
Estandarte triste de uma estranha guerra...)
Quero solidão.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime15/12/2014, 12:01 pm

Motivo

Eu canto porque o instante existe
e a minha vida está completa.
Não sou alegre nem sou triste:
sou poeta.

Irmão das coisas fugidias,
não sinto gozo nem tormento.
Atravesso noites e dias
no vento.

Se desmorono ou se edifico,
se permaneço ou me desfaço,
— não sei, não sei. Não sei se fico
ou passo.

Sei que canto. E a canção é tudo.
Tem sangue eterno a asa ritmada.
E um dia sei que estarei mudo:
— mais nada.

...

I sing because the moment exists
And my life is complete because I know it.
I am not happy, I am not sad.
I am a poet.

Brother to things that are fleeting,
I feel no joy, nor have mistakes to mend,
I go through nights and days wandering
In the wind.    

Will I destroy and build again?
Will I stay whole or fall apart?
- I don’t know, I don’t know. Will I remain?                                                          
Will I depart?

Yes, I sing. To me a song is everything,
It has eternal blood and rhythmic wing to soar.
And I know someday I will be mute and still
- and sing no more.
http://www.vidaslusofonas.pt/cecilia_meireles2.htm


____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime17/12/2014, 6:22 am

CÂNTICO I

Não queiras ter Pátria.
Não dividas a Terra.
Não dividas o Céu.
Não arranques pedaços ao mar.
Não queiras ter.
Nasce bem alto,
Que as coisas todas serão tuas.
Que alcançarás todos os horizontes.
Que o teu olhar, estando em toda a parte
Te ponha em tudo,
Como Deus.

CANTICLE I

Don't want a homeland.
Don't divide the Earth.
Don't divide the sky.
Don't throw pieces into the sea.
Don't desire.
Be born way above -
That all things will be yours.
That you will reach all the horizons,
That your glance, being everywhere
Put you in everything,
Like God.

...

CÂNTICO VI

Tu tens um medo:
Acabar.
Não vês que acabas todo dia.
Que morres no amor.
Na tristeza.
Na dúvida.
No desejo.
Que te renovas todo dia.
No amor.
Na tristeza.
Na dúvida.
No desejo.
Que és sempre outro.
Que és sempre o mesmo.
Que morrerás por idades imensas.
Até não teres medo de morrer.
E então serás eterno.

CANTICLE VI

You have one single fear:
To perish.
You do not realize you’re fading everyday.
That you’re expiring in love.
In sadness.
In doubt.
In longing.
That you reinvent yourself every day.
In Love.
In sorrow.
In uncertainness.
In wishfulness.
That you’re always another.
That you’re ever the same.
That you’ll die by great lifetimes.
Till you’re not afraid of dying.
And thus you shall be eternal.
translation by Vanessa De Assis


____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Sponsored content




Cecília Meireles  Empty
PočaljiNaslov: Re: Cecília Meireles    Cecília Meireles  Icon_minitime

Nazad na vrh Ići dole
 
Cecília Meireles
Nazad na vrh 
Strana 1 od 1

Dozvole ovog foruma:Ne možete odgovarati na teme u ovom forumu
LJUBAV, SMRT I SNOVI :: Složeno na policama- piše se u temama ispod naslovne :: Biblioteka poezije-
Skoči na: