LJUBAV, SMRT I SNOVI
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.

LJUBAV, SMRT I SNOVI

Poezija, priče, dnevnici i jos po nešto
 
PrijemTražiRegistruj sePristupi
LJUBAV, SMRT I SNOVI - Poezija, priče, dnevnici i jos po nešto
Tema "Za goste i putnike" - otvorena je za komentare virtuelnih putnika. Svi vi koji lutate netom ovde možete ostaviti svoja mišljenja o ovom forumu, postaviti pitanja ili napisati bilo šta.
Svi forumi su dostupni i bez registracionog naloga, ako ste kreativni, ako volite da pišete, dođite, ako ne, čitajte.
Molim one, koji misle da im je nešto ukradeno da se jave u temama koje su otvorene za goste i putnike, te kažu ko, šta i gde je kopirao njihovo.
Rubrika Erotikon je zaključana zbog dece i net manijaka, dozvolu za pristup tražite od administratora foruma !

 

 Giacomo Leopardi

Ići dole 
AutorPoruka
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:10 am

Giacomo Leopardi [Đakomo Leopardi] (1798 - 1837), italijanski pesnik

Posle nekoliko vekova stagnacije, u XIX veku italijanska poezija dostiže ponovo svoju staru slavu, najviše zahvaljujući jednom izvanrednom pesniku iz prvih decenija tog veka, Đakomu Leopardiju. Bez Petrarke je nezamisliva poezija italijanskog činkvičenta, a zatim i poezija baroka, formu je uobličio Petrarka, uzdigao Taso; okove forme raskinuo je Leopardi svojom duboko proživljenom poezijom, i bez njega je nemoguće zamisliti osnovna poetska strujanja italijanskog XX veka, a naročito hermetizam Ungaretija i Kvazimoda. Đakomo Leopardi je rođen 29.juna 1798.godine, kao prvi sin grofa Monalda i Adelaide Antiči. Već u desetoj godini života Leopardi započinje sa "ludačkim i očajničkim učenjem" u očevoj biblioteci. Prekomerno bavljenje knjigom uskoro dovodi do ozbiljnih zdravstvenih problema (pati od skolioze) što će u znatnoj meri da utiče na formiranje Leopardijevog pogleda na svet. Treba uvek imati na umu da pesimistička književnost Leopardija u osnovi ne sadrži razrađen filozofski sistem o uzaludnosti i nepotrebnosti življenja, već ona predstavlja krik čoveka koji je uvek žudeo za životom. Poezija i proza Leopardijeva ne predstavljaju negaciju života, već žudnju za životom koji je pojedincima uskraćen.
Život Leopardijev ugasio se 14.juna 1837.godine u Napulju.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:17 am

SUBOTA NA SELU

Devojčica iz polja dolazi,
dok sunce zalazi,
sa snopom trave, držeći u ruci
kiticu ruža i ljubičica,
kojim će, kako je navikla,
okitit, u dan svečan, grudi i kosu
Sjedi sa susjedama
bakica na stubama i prede
nasuprot strani, gdje dan se gubi;
i pripovjeda o svojoj mladosti,
kad se za dane blagdanske ona resila,
i još zdrava i žustra
plesaše često uveče med onima
što behu druzi najljepše joj dobi.
I sav se zrak već sutoni.
Vraća se vedra plavet, sjene slaze
s brežuljaka i krovova,
u bjelasanju mlade mjesečine.
Sad zvono daje znak
za svečanost što dolazi,
i pri tom zvuku, rekao bih,
ponovo srce krijepi se.
Uzvikuju dječaci
u hrpi, na malom trgu,
i trčeć tamo-amo
prave veseo žamor.
A vraća se, međutim, svom skromnom jelu
kopač, zviždući,
i misli na dan svoga odmaranja.

Zatim, kad okolo zgasne svako svijetlo,
i svud nastane šutnja,
čuješ lupu čekića, čuješ pilu
drvodeljca, koji bdije
u zatvorenoj radnji, kraj uljenice,
i žuri se, i stara,
da svrši posao prije no svane zora.

Od sedam dana ovo je najugodniji,
pun radosti i nade:
sutra će časi donijet
žalost i dosadu,
i na ono što ga muči obično
u misli svojoj svako će se vratit.

Dječače nestašni,
ovo rascvjetano doba
nalik je danu punome veselja,
danu jasnom, vedrom,
što prethodi svetkovini tvog života.
Uživaj, dijete moje, prijatno stanje,
radosno je doba ovo.
Drugo ti neću reć, ali tvoj blagdan,
makar kasno došo, ne bio ti težak.










IL SABATO DEL VILLAGGIO

La donzelletta vien dalla campagna
in sul calar del sole,
col suo fascio dell'erba; e reca in mano
un mazzolin di rose e viole,
onde, siccome suole,
ornare ella si appresta
dimani, al dì di festa, il petto e il crine.
Siede con le vicine
su la scala a filar la vecchierella,
incontro là dove si perde il giorno;
e novellando vien del suo buon tempo,
quando ai dì della festa ella si ornava,
ed ancor sana e snella
solea danzar la sera intra di quei
ch'ebbe compagni nell'età più bella.
Già tutta l'aria imbruna,
torna azzurro il sereno e tornan l'ombre
giù da' colli e da' tetti,
al biancheggiar della recente luna.
Or la squilla dà segno
della festa che viene;
ed a quei suon diresti
che il cor si riconforta.
I fanciulli gridando
su la piazzuola in frotta,
e qua e là saltando,
fanno un lieto romore;
e intanto riede alla sua parca mensa,
fischiando, il zappatore,
e seco pensa al dì del suo riposo.

Poi quando intorno è spenta ogni altra face,
e tutto l'altro tace,
odi il martel picchiare, odi la sega
del legnaiuol, che veglia
nella chiusa bottega alla lucerna,
e s'affretta, e s'adopra
di fornir l'opra anzi al chiarir dell'alba.

Questo di sette è il più gradito giorno,
pien di speme e di gioia:
diman tristezza e noia
recheran l'ore, ed al travaglio usato
ciascuno in suo pensier farà ritorno.

Garzoncello scherzoso,
cotesta età fiorita
è come un giorno d'allegrezza pieno,
giorno chiaro, sereno,
che precorre alla festa di tua vita.
Godi, fanciullo mio; stato soave,
stagion lieta è cotesta.
Altro dirti non vo'; ma la tua festa
ch'anco tardi a venir non ti sia grave.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:23 am

TIŠINA POSLIJE OLUJE

Prošla je oluja:
čujem ptice što se raduju i kokoš
vratila se na cestu
i ponavlja svoj stih. Evo vedrina
probija tamo sa zapada, nad brdom;
rasčišćuju se polja,
a jasna u dolini ukazuje se rijeka.
Svako srce se veseli, sa svih strana
opet se žamor budi,
običan rad se nastavlja.
Zanatlija je stao na vrata
s poslom u ruci pjevajuć,
i gleda vlažno nebo;
izlazi ženica, okljevajuć da zahvati
vode kišnice nove,
a povrćar ponavlja
od staze do staze
svoj svakodnevni povik.
Evo se vraća sunce, evo se smiješi
na brežuljcima i dvorcima. Obitelj
otvara, prozore, terase, trijemove
i, kako bježi cestom, čuješ daleku
praporaca zveku: škripe kola
putnika koji nastavlja svoj put.

Veseli se svako srce.
Kad se, ko sada, život mili?
Kad se s tolikom ljubavi
predaje čovjek svom radu?
Kada se manje sjeća svojih jada?
Il' poslu vraća? Il' novu stvar započinje?
Naslada, kćerka jada,
isprazna radost, što plod je
prošloga straha, zbog kojeg se trgnuo
i strepio pred smrću
taj što je život prezirao;
zbog čega, dugo trpeći,
zlopatio se svijet,
hladan, šutljiv, izmožden,
drhtao, videć kako
krenuše da nas vrijeđaju
gromovi, vjetar, oblaci.

O, prijazna prirodo,
zar to su tvoji darovi,
zar su to ugodnosti
koje ti pružaš smrtnima? Izbavit se patnje
nama je uživanje.
Ti jade prosipaš neštedimice; bol
sama po sebi dolazi, a ono malo
slasti što, čudom čudesnim, katkad se rodi
iz tuge, velik je dobitak! Ljudski rode
drag vječnicima! ti si odveć sretan
ako odahnut možeš
od nekog bola, blažen
ako od svakog bola izliječi te smrt.









LA QUIETE DELLA TEMPESTA

Passata è la tempesta:
odo augelli far festa, e la gallina,
tornata in su la via,
che ripete il suo verso. Ecco il sereno
rompe là da ponente, alla montagna;
sgombrasi la campagna,
e chiaro nella valle il fiume appare.
Ogni cor si rallegra, in ogni lato
risorge il romorio
torna il lavoro usato.
L'artigiano a mirar l'umido cielo,
con l'opra in man, cantando,
fassi in su l'uscio; a prova
vien fuor la femminetta a còr dell'acqua
della novella piova;
e l'erbaiuol rinnova
di sentiero in sentiero
il grido giornaliero.
Ecco il Sol che ritorna, ecco sorride
per li poggi e le ville. Apre i balconi,
apre terrazzi e logge la famiglia:
e dalla via corrente, odi lontano
tintinnio di sonagli; il carro stride
del passegger che il suo cammin ripiglia.

Si rallegra ogni core.
Sì dolce, sì gradita
quand'è, com'or, la vita?
Quando con tanto amore
l'uomo a' suoi studi intende?
O torna all'opre? o cosa nova imprende?
Quando de' mali suoi men si ricorda?
Piacer figlio d'affanno;
gioia vana, ch'è frutto
del passato timore, onde si scosse
e paventò la morte
chi la vita abborria;
onde in lungo tormento,
fredde, tacite, smorte,
sudàr le genti e palpitàr, vedendo
mossi alle nostre offese
folgori, nembi e vento.

O natura cortese,
son questi i doni tuoi,
questi i diletti sono
che tu porgi ai mortali. Uscir di pena
è diletto fra noi.
Pene tu spargi a larga mano; il duolo
spontaneo sorge: e di piacer, quel tanto
che per mostro e miracolo talvolta
nasce d'affanno, è gran guadagno. Umana
prole cara agli eterni! assai felice
se respirar ti lice
d'alcun dolor: beata
se te d'ogni dolor morte risana.



____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:25 am

MESECU

Dražesna luno, ja se sećam da sam,
pre jednog leta, na vrh ovog brega,
teskobom mučen išo da te gledam.
Tad si visila iznad ove šume,
kao i sada, te svu obasjavaš.
Al' maglen, treptav, od plača što mi je
veđama teko, mojim se očima
činio lik tvoj, jer beše pun bola
moj život. Još je, i ne menja način,
ljubljena luno. Ipak mi pomaže
sećanje, kao i brojanje trena
svojega bola. O, kako je dobro
u mladom dobu, kada još daleki
put ima nada, a sećanje kratak,
spominjati se prohujalih stvari,
pa i turobnih, čak dok bol još traje.









ALLA LUNA

O graziosa luna, io mi rammento
che, or volge l'anno, sovra questo colle
io venia pien d'angoscia a rimirarti:
e tu pendevi allor su quella selva
siccome or fai, che tutta la rischiari.
Ma nebuloso e tremulo dal pianto
che mi sorgea sul ciglio, alle mie luci
il tuo volto apparia, che travagliosa
era mia vita: ed è, né cangia stile,
o mia diletta luna. E pur mi giova
la ricordanza, e il noverar l'etate
del mio dolore. Oh come grato occorre
nel tempo giovanil, quando ancor lungo
la speme e breve ha la memoria il corso,
il rimembrar delle passate cose,
ancor che triste, e che l'affanno duri!

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:34 am

SEBI

Sad, mir ćeš zav'jek naći,
umorno srce. Propa zadnja varka,
što vječnom smatrah. Propa. U sve naše
obmane - ja to osjećam - ne samo
da nada trne; žeđ se za njom gasi,
počivaj zav'jek. Mnogo
kucaše, a tog kucanja baš ništa
vrijedno nije, nit je zemlja vr'jedna
uzdaha tvojih. Dosada i gorčina
život je, ništa drugo, a sv'jet je blato.
Smiri se jednom. Zadnji put sad zdvajaj.
Dar jedini što udes nam ga dade,
jest umiranje. Prezir neka sada
prirodu snađe i tebe i moć, što u tminu
krijuć se, huda, vlada,
i neizmjernu svemira taštinu.







A SE STESSO

Or poserai per sempre,
stanco mio cor. Perì l'inganno estremo,
ch'eterno io mi credei. Perì. Ben sento,
in noi di cari inganni,
non che la speme, il desiderio è spento.
Posa per sempre. Assai
palpitasti. Non val cosa nessuna
i moti tuoi, né di sospiri è degna
la terra. Amaro e noia
la vita, altro mai nulla; e fango è il mondo.
T'acqueta omai. Dispera
l'ultima volta. Al gener nostro il fato
non donò che il morire. Omai disprezza
te, la natura, il brutto
poter che, ascoso, a comun danno impera,
e l'infinita vanità del tutto.

____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
Nepopravljivi Sanjar

Nepopravljivi Sanjar

Muški
Broj poruka : 2429
Godina : 43
Location : Rusija
Datum upisa : 22.10.2011

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime10/6/2012, 6:37 am

BESKONAČNOST

Sveđ drag mi bi taj samotni brežuljak
i ta živica, koja mi toliko
oduzima od zadnjeg zrenika.
Al' tu mi, sjedeć i gledeći, biva
ko da preko nje prostore beskrajne
ja mišlju gradim, šutnje natčovječne
i najdublje tišine; gdje će, malne,
da prestraši se srce. A kad vjetar
čujem, gdje šušti kroz ta stabla, onaj
mir beskonačni poređujem s glasom
zemaljskim; i tad meni na um pada
vječnost i mrtvo doba, pa i živog
doba nam glas. - U bezmerje se tako
utapa misao: i meni je milo
brodolom svoj doživjet u tom moru.






L'INFINITO

Sempre caro mi fu quest'ermo colle,
E questa siepe, che da tanta parte
Dell'ultimo orizzonte il guardo esclude.
Ma sedendo e mirando, interminati
Spazi di là da quella, e sovrumani
Silenzi, e profondissima quiete
Io nel pensier mi fingo; ove per poco
Il cor non si spaura. E come il vento
Odo stormir tra queste piante, io quello
Infinito silenzio a questa voce
Vo comparando: e mi sovvien l'eterno,
E le morte stagioni, e la presente
E viva, e il suon di lei. Così tra questa
Immensità s'annega il pensier mio:
E il naufragar m'è dolce in questo mare.



____________________________________________
Све тече
Nazad na vrh Ići dole
meseceva rosa

meseceva rosa

Ženski
Broj poruka : 7790
Location : u jutrima koja sanjare...
Datum upisa : 25.08.2010

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime28/6/2019, 1:57 am

"Samom sebi"


Sad ces mirovati zauvijek,
Umorno moje srce.
Nestade posljednje varke,
Koju sam smatrao vjecnom.
Nestade.Osjecam jasno
Da se ugasila ne samo nada,
Nego i zelja za varkama dragim.
Pocivaj zauvijek.Dosta si dugo
Kucalo.Nema stavri,koja vrijedi
Drhtaja tvojih,nit je dostojna
Uzdaha zemalja,Dosadan je zivot
I gorak,nista drugo;svijet je blato.
Umiri se vec jednom.Nek te ocaj
Obuzme poslednji put.Ne dade ljudskom rodu
Sudbina drugo do smrti.Prezri vec jednom
Sebe,prirodu,gadnu
Silu,sto sakrita vlada svemu na stetu,
I neizmjerno nistavilo svega.

____________________________________________
Тамо где је љубав никад није мрак...
Nazad na vrh Ići dole
meseceva rosa

meseceva rosa

Ženski
Broj poruka : 7790
Location : u jutrima koja sanjare...
Datum upisa : 25.08.2010

Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime28/6/2019, 1:58 am

"Silviji"



Silvijo,da l' se jos sjecas
Onog vremena svog smrtnog zivota,
Kad ljepota blistase
U ocima ti nasmijanim i nemirnim,
A ti si radosna i zamisljena
Na prag mladosti ulazila?

Odzvanjahu mirne sobe
I puti okolo
Od tvoga vjecitog pjeva,
Tada,kad zenskim radom zabavljena
Sjedila si,vrlo sretna
Zbog lijepe buducnosti,koju si sanjala.
Maj mirisan bjese:i ti si obicno
Tako dane provodila.

A ja,draga,ucenje
Ostavljajuc ponekad i papire
Nad kojima se znojih i gdje mladu dob sam
Trosio i sebe dio najbolji,
S balkona ocinskoga doma
Pruzao sam uho zvuku tvoga glasa.
I brzom kretu ruke,
Sto znamornim je prelazila platnom.
Promatrah nebo vedro,
Zlatne pute i basce,
Tamo preko more daleko,ovdje brdo.
Jezik smrtni ne moze rec'
Sto osjecah u grudima.

Kakve ugodne misli,
Kakve nade,kakva sreca,Silvijo moja!
Kakvim se tad pricinjahu
Zivot ljudski i sudba!
Kad pomislim na toliku nadu,
Steze me neko cuvstvo
Ostro i bezutjesno.
Nesreca moja ponovo me boli.
O prirodo,o prirodo,
Zasto poslije ne vracas
Ono sto onda obecavas?Cemu tol'ko
Sinove svoje varas?

Ti prije neg je zima osusila trave,
Od boljke skrite grizena i svladana.
Klonu,njezna i krhka.I ne ugleda
Cvijet godina svojih;
Nije ti srce blazila,
Cas njezna pohvala tvojoj crnoj kosi
Cas pogledima zaljubljenim i stidljivim,
Nit druzice s tobom u dne svecane
O ljubavi govorile.

I moja slatka nada.
Uskoro zginu:godinama mojim
Takodjer udes skrati
Mladost.Ah,kako li si,
Kako si nestala,
Druzice draga moje mlade dobi,
Moja oplakana nado!

Zar je ovo onaj svijet?zar to su
Radost,ljubav djela dogadjaji,
O kojima toliko razgovarasmo?
Je li ovo sudbina ljudskih stvorova?
Kad javila se istina,
Ti pade,jadnice:i rukom si
Hladnu smrt i jednu golu grobnicu
Iz daleka pokazivala.

____________________________________________
Тамо где је љубав никад није мрак...
Nazad na vrh Ići dole
Sponsored content




Giacomo Leopardi Empty
PočaljiNaslov: Re: Giacomo Leopardi   Giacomo Leopardi Icon_minitime

Nazad na vrh Ići dole
 
Giacomo Leopardi
Nazad na vrh 
Strana 1 od 1

Dozvole ovog foruma:Ne možete odgovarati na teme u ovom forumu
LJUBAV, SMRT I SNOVI :: Složeno na policama- piše se u temama ispod naslovne :: Biblioteka poezije-
Skoči na: